Wydanie nr 15/11/2026 z dnia 15 listopada 2026 roku, ISSN 2392-215X
W 2027 roku pracownicy mogą liczyć na znacznie mniejsze podwyżki niż w okresie wysokiej inflacji. Pracodawcy przewidują wzrost wynagrodzeń na poziomie około 5 proc., a na ich decyzje wpływają niepewna sytuacja gospodarcza, rosnące koszty prowadzenia działalności oraz nowe obowiązki regulacyjne. Związkowcy przekonują jednak, że dobra kondycja finansowa części przedsiębiorstw pozwala na większe podwyżki.
Wiele wskazuje na to, że okres dynamicznego wzrostu płac dobiega końca. Przedsiębiorcy nadal zakładają zwiększanie wynagrodzeń, ale skala planowanych zmian jest coraz mniejsza. Według prognoz przedstawicieli organizacji pracodawców podwyżki w 2027 roku mogą wynieść około 5 proc. lub nieznacznie więcej.
Firmy muszą uwzględniać nie tylko presję inflacyjną, lecz także koszty energii, paliw i dostosowania działalności do nowych przepisów. Dodatkowym problemem pozostaje niepewność dotycząca przyszłych przychodów i opłacalności prowadzonej działalności. W tej sytuacji przedsiębiorstwa coraz ostrożniej podchodzą do zwiększania wydatków na wynagrodzenia.
Potwierdzają to dane z analizy Narodowego Banku Polskiego dotyczącej sektora przedsiębiorstw. W lipcowym badaniu 63,9 proc. firm deklarowało zamiar podniesienia wynagrodzeń w ciągu kolejnych 12 miesięcy. To tyle samo co w poprzednim badaniu, ale przeciętna planowana podwyżka zmniejszyła się z 5,2 do 5 proc.
Dla porównania rządowe założenia przewidują nominalny wzrost przeciętnego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2027 roku o 5,6 proc. Podobną dynamikę przyjęto dla średnich płac w sektorze przedsiębiorstw.
Na politykę płacową przedsiębiorstw wpływają również planowane zmiany prawne. Jednym z istotnych wyzwań jest wdrożenie przepisów dotyczących pracy platformowej, które mają zwiększyć możliwości Państwowej Inspekcji Pracy w zakresie ustalania, czy dana relacja zawodowa faktycznie stanowi stosunek pracy.
Nowe rozwiązania mogą oznaczać dla części firm konieczność zmiany dotychczasowych form zatrudnienia i poniesienia dodatkowych kosztów. Przedsiębiorcy przygotowują więc rezerwy finansowe, aby zabezpieczyć się przed ewentualnymi konsekwencjami nowych regulacji. Środki przeznaczone na takie cele mogą ograniczać możliwości finansowania podwyżek.
Dodatkowym wyzwaniem będzie dostosowanie organizacji do wymogów dotyczących przejrzystości wynagrodzeń. Pracodawcy będą musieli przygotować odpowiednie procedury oraz zapewnić obsługę wniosków pracowników o informacje dotyczące zarobków. To kolejne zadania dla działów kadr i prawnych.
Z danych NBP wynika również, że zmniejsza się odsetek przedsiębiorstw planujących podwyżki w najbliższym kwartale. Tendencja ta jest widoczna w niemal wszystkich głównych sektorach gospodarki.
Największe ograniczenie planów płacowych odnotowano w budownictwie i przemyśle. W handlu i usługach spadek był mniejszy, natomiast w transporcie zaobserwowano wzrost udziału firm zamierzających zwiększyć wynagrodzenia.
Pracodawcy wskazują, że utrzymanie dwucyfrowego tempa wzrostu przeciętnych płac, charakterystycznego dla poprzednich lat, byłoby trudne do pogodzenia z obecnymi warunkami gospodarczymi. Z ich perspektywy bardziej prawdopodobny jest powrót do umiarkowanych podwyżek, zbliżonych do bieżącej dynamiki cen.
Odmienne stanowisko prezentują przedstawiciele pracowników. Związki zawodowe zwracają uwagę na wyniki finansowe przedsiębiorstw i argumentują, że w części firm istnieją możliwości zwiększenia wynagrodzeń w większym stopniu, niż zakładają pracodawcy.
Według danych GUS wynik finansowy netto przedsiębiorstw niefinansowych zatrudniających co najmniej 50 osób wyniósł w pierwszym półroczu 2026 roku 133,2 mld zł. Oznacza to wzrost o 30,6 proc. w porównaniu z analogicznym okresem poprzedniego roku.
Związkowcy zapowiadają analizę danych gospodarczych i przygotowanie propozycji dotyczących wzrostu płac w 2027 roku. Jednym z ich celów będzie ograniczenie różnic w dynamice wynagrodzeń pomiędzy poszczególnymi sektorami.
Istotnym problemem pozostaje sytuacja pracowników budżetówki. Przy założeniu wzrostu wynagrodzeń w tej grupie o 3 proc. oraz podobnego zwiększenia płacy minimalnej, podwyżki w gospodarce mogą być wyższe. Zdaniem strony związkowej takie różnice mogą skłaniać część pracowników sektora publicznego do poszukiwania lepiej płatnego zatrudnienia w firmach prywatnych.
Jednym z czynników, które mogą wpłynąć na przebieg negocjacji płacowych, jest tempo wzrostu cen. Wcześniejsze doświadczenia pokazują, że reakcja wynagrodzeń na inflację często następuje z opóźnieniem. Silny wzrost cen w latach 2021–2022 przełożył się na większą presję na podwyżki w kolejnych latach.
Podobny scenariusz może wystąpić również teraz. Jeżeli inflacja okaże się wyższa od wcześniejszych prognoz, pracownicy mogą domagać się rekompensaty za spadek siły nabywczej wynagrodzeń. Pracodawcy prawdopodobnie będą natomiast dążyć do ograniczenia wzrostu płac do poziomu zbliżonego do inflacji, ewentualnie z niewielką dodatkową korektą.
W rezultacie negocjacje w wielu przedsiębiorstwach mogą być trudniejsze niż w poprzednich latach. Firmy będą musiały pogodzić oczekiwania załogi z rosnącymi kosztami działalności i potrzebą utrzymania rentowności.
Szczególnie trudna sytuacja może dotyczyć placówek medycznych, które muszą finansować ustawowe podwyżki wynagrodzeń personelu. Wzrost kosztów zatrudnienia ogranicza ich możliwości spełniania kolejnych postulatów płacowych.
Przykładem jest szpital im. Mikołaja Kopernika w Piotrkowie Trybunalskim, który szacuje koszty związane z podwyżkami na 150 mln zł, wobec 134 mln zł rok wcześniej. Według przywołanych informacji placówka musi zabezpieczyć te wydatki z własnych przychodów, co dodatkowo obciąża jej budżet.
Takie warunki mogą wpływać na rentowność szpitali i utrudniać zwiększanie wynagrodzeń pozostałych grup zawodowych. Problem nie dotyczy więc wyłącznie możliwości podnoszenia płac, ale również zachowania stabilności finansowej całych placówek.
Obecne prognozy wskazują, że wzrost wynagrodzeń w przyszłym roku będzie umiarkowany i może wynieść około 5 proc. Nie oznacza to jednak, że wszystkie grupy zawodowe otrzymają takie same podwyżki. Ostateczne decyzje będą zależeć od kondycji finansowej pracodawców, sytuacji w danej branży, inflacji oraz przebiegu negocjacji ze związkami zawodowymi.
Najbliższe miesiące pokażą, czy przedsiębiorstwa utrzymają ostrożne podejście do budżetów płacowych. Jeżeli presja inflacyjna wzrośnie, oczekiwania pracowników mogą ponownie się zwiększyć. W przeciwnym razie rynek może wejść w okres wolniejszego wzrostu wynagrodzeń, wyraźnie różniącego się od lat, w których podwyżki były znacznie bardziej dynamiczne.
Źródło: Gazeta Prawna.
Opracowanie własne na podstawie artykułu Patrycji Otto „Podwyżki płac w 2027 r. będą raczej symboliczne”, opublikowanego w „Dzienniku Gazecie Prawnej”.